اورا یـــــــاد 



دخترا:


این دخترایی که چشاشون همیشه یه رنگه


اینا که آل استار میپوشند جای کفش پاشنه بلند


اینا که نگران پاک شدن رژ لبشون نیستن


اینا که صورتشون رو نقاشی نمیکنن


اینا که تو بازی وسطی رو چمنا غلت میزنن


اینا که بی خیال به نگاه دیگران شادی میکنن


اینایی که همیشه موهاشون یه رنگه


اینایی که صداشونو الکی نازک نمیکنن و خودشونن


اینایی که از جک و جونورای کوچولو نمیترسن عالم و آدمو خبردار نمیکنن


اینا که کیف دستیشونو عین مادمازلا نمیگیرن دستشونو عین مانکنا راه نمیرن


اینا که یه کوله میندازن رو دوششونو میزن تو خیابونا


اینا که زیر بارون راه میرن و نگران پاک شدن آرایششون نیستن


اینایی که خیلی سادن....


قدر اینا رو بدونید...



!!!


پسرا :


يه پسرايي هستن که 
 
صداي خنده هاشون تو خيابون ميپيچه
 
شلواراشون نه خيلي براشون بزرگه نه خيلي کوچيک
 
ابروهاشون فابريک خودشونه
 
همونايي که شايد لکسوز و کمري نداشته باشن
 
 اما مـرام دارن
 
چشمشون همه جا کار نمي کنه
 
و دنبال موي بلوند و چشم آبي نيست
 
پسرايي که موزيکـ هاي خارجي رو بدون معني کردن حفظ نميکنن
 
پُــــز نميـــــــدن
 
پاتوق شون مهموني و شيشه و انواع مشروبي جات نيست
 
آره رفيـق . . .
 
اونايي که تکيه کلامشون معرفته
 
بي ريا، با خدا، مهـربون و با مسئوليتن
 
آدم ميتــونه بهشون تکيه کنه
 
کنارشـون آرامش داري
 
کنـارش باشي يا نباشي حواسش به بقيه دخترا نيست
 
و آدم ها رو مثل هـم نمي بينن
 
خيلي شوخن و جنگولکـ بازي در ميـارن
 
ولي احساس شون قويه
 
آه که بکشن خدا دنيا رو واسشون زير و رو ميکنه 
 
اين جور پسرا خيلي مـردن
 
خيلي تکن، خيلي خاصن